Cytat:Wojsko szukało ludzi na starówce. Do armii.
daw2007-11-09, ostatnia aktualizacja 2007-11-09 19:38

Żołnierze namawiali młodych bydgoszczan do wstąpienia w szeregi Wojska Polskiego. Rozdawali ulotki, odpowiadali na pytania i zachwalali zalety pancernego "Rosomaka".

Fot. Tymon Markowski / AG
- Potrafi pędzić 100 km na godz., a w trudnych warunkach spala nawet 122 litry paliwa na 100 km - tłumaczył bydgoszczanom st.szer. zaw. Piotr Jaworski, pierwszy w Polsce kierowca "Rosomaka". Żołnierze z 11. Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej zajechali na Stary Rynek transporterem opancerzonym. Przekonywali bydgoszczan, że warto wstąpić do zawodowego wojska. - Na wstępie zarabia się 1800 zł na rękę. Później, wraz z awansami, coraz więcej. Do tego dochodzi możliwość przejścia na emeryturę już po 15 latach i wojskowe mieszkanie - przekonywał długowłosego nastolatka starszy chorąży sztabowy Mariusz Skroński.

Chętnych do rozmowy z żołnierzami nie brakowało. Wśród zainteresowanych były też kobiety. Anita Grzywacz za rok kończy liceum: - Poważnie rozważam tę ofertę. Wojsko jest takie ekscytujące. W dodatku mogłabym sprawdzić się w pracy, która jest uważana za typowo męską - zastanawia się licealistka.

Polska armia wkrótce może mieć kłopoty kadrowe. - Nasze wojsko zmierza w kierunku pełnego zawodowstwa. Dlatego staramy się zdobyć nowych żołnierzy, póki jest jeszcze na to czas. Jeśli nie zaczniemy teraz, za kilka lat mogą pojawić się wielkie niedobory kadrowe - nie ukrywa Skroński.

Bydgoszcz nie była pierwszym miastem w naszym województwie, które odwiedzili żołnierze z lubuskiej dywizji. Wcześniej byli w Grudziądzu, Brodnicy i Inowrocławiu. W sobotę będą w Toruniu. Podobne akcje, z udziałem innych dywizji, odbywają się w całej Polsce.

Chociaż akcja trwa dopiero od poniedziałku, już widać jej efekty. W tym tygodniu do wojskowych komend uzupełnień w regionie zgłosiło się z pytaniami i chęcią wstąpienia do wojska 30 proc. osób więcej niż zwykle.

Źródło: Gazeta Wyborcza Bydgoszcz

Cytat:ROLA POLICJI W ZWALCZANIU PRZESTĘPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ.
Data dodania: 2006-12-14 godz. 13:41

ROLA POLICJI W ZWALCZANIU PRZESTĘPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ

SPIS TREŚCI ZAGADNIEŃ ZAWARTYCH W REFERACIE:

1. POJĘCIE PRZESTEPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ.

2. KRAJE NAJBARDZIEJ ZAGROŻONE PRZESTEPCZOŚCIA ZORGANIZOWANĄ.

3. SŁUŻBY POWOŁANE DO WALKI Z PRZETĘPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ.

4. WALKA Z PRZESTEPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ W POLSCE I ROLA POLICJI W TYM DZIAŁANIU: - CBŚ I JEGO ROLA - TEORIE PORUSZONE PRZEZ BRUNONA HOŁYSTA W KSIĄŻCE " KRYMINOLOGIA".

5. PROBLEM KORUPCJI I JEJ ZWALCZANIE PRZEZ POLICJĘ JAKO ELEMENT PRZESTEPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ.

6.WALKA Z PRZESTĘPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ NA TLE WSPÓŁPRACY MIĘDZYNARODOWEJ POLICJII RÓŻNYCH KRAJÓW.

7.BIBLIOGRAFIA AUTORÓW KSIĄŻEK , KTÓRZY POŚWIĘCILI SIĘ TEMATYCE PRZESTĘPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ ORAZ JEJ ZWALCZANIU.

1. POJĘCIE PRZESTEPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ: - NA FORUM MIĘDZYNARODOWYM - W USA - W KRAJACH UNII EUROPEJSKIEJ
Problem definicji przestępczości zorganizowanej jest bardzo kontrowersyjny i skomplikowany z uwagi na różnorodność form jej występowania i duża zmienność. Na forum międzynarodowym próby zdefiniowania przestępczości zorganizowanej zmierzają w dwóch kierunkach. Pierwszym z nich, popieranym przez przedstawicieli Interpolu, jest określanie przestępczości zorganizowanej poprzez wskazanie trzech elementów: struktury korporacyjnej, działalności w celu osiągnięcia zysków oraz działania o charakterze bezprawnym, opartym na zastraszaniu i korupcji. Drugi kierunek opiera się o analizę zagrożeń wynikających z takiej przestępczości, a wiec z uwzględnieniem wagi problemu oraz ponadnarodowego charakteru przestępstw popełnianych w ramach przestępczości zorganizowanej a także poprzez wskazanie tych czynów przestępczych - terroryzm, handel narkotykami, handel bronią i ludźmi, przestępstwa przeciwko środowisku i własności kulturalnej, przestępstwa komputerowe, korupcja, legalizowanie dochodów pochodzących z przestępstw. Definicje o charakterze normatywnym znaleźć można w konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej. Wg niej: „zorganizowana grupa przestępcza oznacza posiadająca strukturę grupę składająca sie z trzech lub więcej osób, istniejąca przez pewien okres czasu oraz działająca w porozumieniu w celu popełnienia jednego lub więcej poważnych przestępstw określonych na podstawie niniejszej konwencji, dla uzyskania, w sposób bezpośredni lub pośredni, korzyści finansowej lub innej korzyści materialnej”. W USA najpowszechniej używa się definicji wypracowanej w 1966 roku przez Komisje Specjalna ds. Stosowania Prawa i Wymiaru Sprawiedliwości. Stwierdziła ona, iż „zorganizowane przestępstwo jest rodzajem sprzysiężenia o rozbudowanej, wieloczłonowej strukturze, opartego na wewnętrznej hierarchii, dyscyplinie i „żelaznych regułach postępowania”, które prowadzi planowa działalność typu „biznesu” , zmierzająca do opanowania i monopolizacji określonych sfer ekonomii (zwłaszcza w dziedzinie handlu, usług, obrotu kapitałem). Podkreśla sie, ze działania obejmują zarówno czyny nielegalne, jak tez stosowanie nielegalnych środków (szantaz, korupcja) do osiągania legalnych celów.” Komisja Europejska jak również Grupa Ekspertów ds. Przestępczości Zorganizowanej Rady Europy zaliczają do podstawowych znamion tego rodzaju przestępczości: współprace co najmniej trzech osób, trwająca przez dłuższy lub nieokreślony czas; sprawcy podejrzani lub skazani za popełnienie poważnych przestępstw kryminalnych; działanie w celu uzyskania korzyści lub władzy. Dodatkowo wymienia się: wykonywanie określonego zadania lub pełnienie określonej funkcji przez każdego z członków grupy, wykorzystanie różnych form wewnętrznej dyscypliny i kontroli, używanie przemocy lub innych środków, w celu zastraszenia, wywieranie wpływu na polityków, administracje wymiaru sprawiedliwości, ekonomie, media poprzez korupcje lub zastosowanie innych środków, wykorzystywanie struktur handlowych, pranie pieniędzy, prowadzenie działalności na międzynarodowa skale. W Niemczech pod pojęciem przestępczości zorganizowanej (Organisierte Kriminalität) rozumie się „planowane, określone na osiągniecie zysku lub władzy popełnianie przestępstw, które pojedynczo lub łącznie charakteryzują się znacznym ciężarem gatunkowym, którym - na zasadzie podziału zadań - przez dłuższy lub nieoznaczony czas z wykorzystaniem zawodowych lub zbliżonych do zawodowych struktur, z użyciem przemocy lub innych środków zastraszenia, wywierając wpływ na politykę, media, administracje publiczna, wymiar sprawiedliwości i gospodarkę, zajmują się wspólnie co najmniej dwie osoby.” W Polsce i krajach bloku wschodniego do 1989 roku w naukach penalnych nie używano oficjalnie terminu „przestępczość zorganizowana”. W prawie karnym w Polsce termin przestępczość zorganizowana po raz pierwszy został użyty w art. 5 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o ochronie obrotu gospodarczego i zmianie niektórych przepisów prawa karnego. Obecnie obowiązujący w Polsce Kodeks karny, tak jak ustawodawstwo karne wielu innych krajów, nie zawiera legalnej definicji przestępczości zorganizowanej. Zwrócić jednak należy uwage, iz art. 258 k.k. dokonuje penalizacji samego udziału w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnianie przestępstw.

2. KRAJE NAJBARDZIEJ ZAGROŻONE PRZESTĘPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ

Przestępczość zorganizowana nie jest obecnie zjawiskiem charakterystycznym tylko dla takich krajów jak USA czy Włochy lecz rozprzestrzenia się na całym świecie. Jest obecna zarówno w krajach wysoko rozwiniętych (Europa Zachodnia, Japonia) jak również w krajach rozwijających sie (Ameryka Łacińska, Azja, Afryka). W poszczególnych krajach przestępczość zorganizowana ma zróżnicowany charakter. Różnice te wynikają przede wszystkim z lokalnych uwarunkowań, które przekładają sie na sposoby oraz obszary przestępczego działania. Szczególnie zagrożony przestępczością zorganizowana w ostatnich latach jest obszar Europy Środkowo - wschodniej, gdzie po upadku "żelaznej kurtyny" w sposób wyraźny wzrosła przestępczość i pojawiły sie także, nie znane na tym obszarze jej formy, w tym i przestępczość zorganizowana. Rozwojowi przestępczości zorganizowanej sprzyja tu utrzymujący sie stan przebudowy, zwłaszcza w odniesieniu do regulacji prawnych. Przestępczość zorganizowana ma coraz częściej charakter międzynarodowy a grupy działające w różnych częściach świata sa ze sobą w różnym stopniu powiązane i podejmuja wspólne przedsięwzięcia kryminalne. Najważniejszymi ośrodkami międzynarodowej przestępczości zorganizowanej: USA - La Cosa Nostra; skupia około 5 000 członków Kolumbia - Kartel Cali, Cartel del Norte del Valle; narkobiznes - handel narkotykami, pranie brudnych pieniędzy Nigeria - oszustwa, fałszerstwa kart bankowych, przemyt narkotyków Japonia - Yakuza: około 2 500 grup z liczba członków około 91 000; przestępczość narkotykowa, handel dziećmi, kasyna gier, przestępczość gospodarcza, ściąganie haraczy, nielegalny handel bronia Chiny i Tajwan - Chinskie Triady: kilkaset grup o zróżnicowanej liczbie członków, przestępczość narkotykowa, pranie brudnych pieniędzy, przestępczość gospodarcza, handel ludzmi Kraje WNP - rosyjskojezyczne zorganizowane grupy przestępcze (około 200 - 300); nielegalny handel bronią i materiałami rozszczepialnymi, handel narkotykami, przestępczość gospodarcza, pranie brudnych pieniędzy, przemyt, handel ludźmi, fałszerstwa środków płatniczych Europa Środkowa i Wschodnia - przestępczość narkotykowa, nielegalny handel bronią, przemyt, kradzieże samochodów, ściąganie haraczy, fałszerstwa środków płatniczych, pranie brudnych pieniędzy, handel kobietami.

3.SŁUŻBY POWOŁANE DO WALKI Z PRZESTĘPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ
Zgodnie z konstytucją Rzeczypospolita Polska zapewnia bezpieczeństwo obywateli. Zadaniem władz publicznych jest więc zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom, w tym także praktyczne zagwarantowanie ochrony takich dóbr jak życie, zdrowie, wolność co obejmuje także walkę z przestępczością atakującą te dobra. Do służb powołany w Polsce do zwalczania wszelkiej przestępczości, należą:
- PROKURATURA
- POLICJA
- AGENCJA BEZPIECZEŃSTWA WEWNĘTRZNEGO
- STRAŻ GRANICZNA
- SŁUŻBY CELNE
- ŻANDARMERIA WOJSKOWA
- WOJSKOWE SŁUŻBY INFORMACYJNE.

4. WALKA Z PRZESTEPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ W POLSCE I ROLA POLICJI W TYM DZIAŁANIU

Z analizy przestępczości w latach 1994-1997 oraz z rozpoznania policyjnego wynika, że w najbliższych latach zagrożenie przestępczością będzie wzrastało. Obserwuje się również wzrost liczby zorganizowanych grup przestępczych, w skład których wchodzą przestępcy z różnych krajów. Są to grupy dobrze zorganizowane i wyposażone w profesjonalny sprzęt techniczny na światowym poziomie. W tych warunkach polska Policja będzie musiała zarówno wzmocnić jednostki zwalczające przestępczość, jak i uzupełnić i unowocześnić stan wyposażenia technicznego. W ramach dostosowań organizacyjnych Policji do współczesnych potrzeb, w styczniu 1994 r. powołano w Komendzie Głównej Policji Biuro do Walki z Przestępczością Zorganizowaną, zaś w lutym 1997 r. - Biuro do Spraw Narkotyków. Planuje się utworzenie biura ds. walki z terroryzmem. W prokuraturze od 1995 roku działa wydział do walki z produkcją i obrotem narkotykami. Do przepisów obowiązujących w UE dostosowywane są obecne przepisy regulujące zwalczanie narkomanii. Weszła w życie nowa ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, która wprowadza karalność za posiadanie narkotyków. W zwalczaniu produkcji i posiadania narkotyków polska policja współpracuje z jednostką do spraw narkotyków EUROPOLU (EDU). Wymiana informacji w sprawach narkotykowych następuje różnymi kanałami: - przez Interpol, - przez oficerów łącznikowych - w Polsce akredytowanych jest 10 oficerów łącznikowych m.in. z USA, Niemiec, Francji, Rosji, Wielkiej. Brytanii - przewiduje się również wysłanie polskich oficerów do tych krajów oraz powołać oficera łącznikowego przy EUROPOLU. Wspólnie prowadzone działania mają charakter zarówno operacyjny, jak i procesowy. Zgodnie z zaleceniami, Policja ściśle współpracuje z administracją celną (GUC, urzędy celne, GIC). Jednostki te zostały upoważnione do współpracy w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej o charakterze międzynarodowym oraz do koordynacji działań służb policyjnych w kraju (co jest jednym z postulatów UE). Polska w pełni popiera postulat ściślejszej współpracy z innymi państwami regionu, organizacjami międzynarodowymi i jednostkami zaangażowanymi w walkę ze zorganizowaną przestępczością. Polska uczestniczy w pracach grupy państw P-8, Inicjatywy Bałtyckiej, Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, organizuje doroczne konferencje z udziałem przedstawicieli służb policyjnych krajów Wspólnoty Niepodległych Państw, Litwy, Łotwy, Estonii, Białorusi, Ukrainy i Mołdawii. Obserwatorami tych konferencji są m.in. reprezentanci organów ścigania krajów UE. W raporcie grupy ekspertów ds. przestępczości zorganizowanej powołanej przez Radę Europejską w Dublinie w grudniu 1996 roku, przyjętym 28 kwietnia 1997, Rada Europejska zaleca opracowanie, wspólnie z kandydatami do UE z Europy Środkowej i Wschodniej i krajami bałtyckimi, paktu preakcesyjnego dotyczącego współpracy w zwalczaniu przestępczości, który mógłby zawierać zasady współpracy między nimi a EUROPOLEM oraz wprowadzenie w życie aktów istotnych dla zwalczania przestępczości zorganizowanej. Pakt powinien opierać się na dorobku Unii w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej oraz produkcji i handlu narkotykami, i być częścią preakcesyjnej strategii. W dyskusjach z państwami kandydującymi podkreślono konieczność osiągnięcia standardu porównywalnego z krajami członkowskimi UE, w szczególności dotyczącego przedsięwzięć zawartych w międzynarodowych konwencjach np. dotyczących zwalczania: terroryzmu i nielegalnego obrotu środkami odurzającymi. Po spotkaniu 13 lutego 1998 strony unijnej z przedstawicielami zainteresowanych krajów kandydujących, pakt jest przygotowywany do przedstawienia odpowiednim władzom Unii Europejskiej i planuje się jego przyjęcie przez ministrów spraw wewnętrznych i sprawiedliwości na spotkaniu 28 maja 1998 roku. Pakt miałby charakter deklaracji politycznej. Istnieją też dziedziny, w których Policja polska wyprzedza standardy dopiero postulowane w krajach UE, jakimi są grupy zadaniowe (task forces). Zarządzeniem Prezesa RM z 15 kwietnia 1997r. powołano zespół do spraw koordynacji działań organów w zakresie nadzoru nad zwalczaniem przestępczości zorganizowanej. W skład zespołu, któremu przewodniczy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wchodzą przedstawiciele: Urzędu Ochrony Państwa, Ministerstwa Sprawiedliwości, Ministerstwa Obrony Narodowej, Ministerstwa Finansów, Komendy Głównej Policji. W celu zapewnienia bieżącej koordynacji oraz współdziałania organów i jednostek organizacyjnych działających w celu zwalczania przestępczości zorganizowanej powoływane są grupy zadaniowe, w skład których wchodzą współdziałający w konkretnej sprawie przedstawiciele wymienionych organów. Służby Policji i Straży Granicznej przewidują szkolenia zarówno dotyczące nauki języków obcych (np. Krajowe Biuro Interpolu jest zainteresowane nauką języków: angielskiego, francuskiego i hiszpańskiego), jak i zagadnień specjalistycznych związanymi z walką z:
• przemytem narkotyków, broni, samochodów itp.,
• przerzutem nielegalnych migrantów,
• praniem brudnych pieniędzy,
• wykrywaniem miejsc produkcji narkotyków syntetycznych,
• przestępczością gospodarczą i korupcją. Bardzo potrzebne są też szkolenia metodyczne dla kadry dydaktycznej szkół Policji i Straży Granicznej oraz szkolenia doskonalące wiedzę prawniczą wraz z obcojęzycznym słownictwem prawniczym i policyjnym. Szacunkowe wydatki Komendy Głównej Policji na zwalczanie przestępczości, głównie przestępczości zorganizowanej i narkotykowej, na 2007 rok wynoszą około 93 mln PLN. Centralne Biuro Śledcze Centralne Biuro Śledcze jest jednostką organizacyjną polskiej POLICJI mającą za zadanie zwalczanie przestępczości zorganizowanej, transgranicznej i narkotykowej oraz rozpoznawanie i rozpracowywanie groźnych grup przestępczych. Pracuje w niej 1800 osób. W centrali CBŚ znajdują się wydziały: - kryminalny, - narkotykowy - - ekonomiczny - - analityczny, - techniki operacyjnej, - ochrony świadka oraz zespół operacji specjalnych. We wszystkich województwach znajdują się zarządy (Katowice, Warszawa) lub wydziały terenowe CBŚ. Zwalczanie przestępczości zorganizowanej, która w dalszym ciągu jest problemem w Polsce, stanowi jeden z priorytetów polityki bezpieczeństwa władz polskich. Uważa się, iż grupy przestępcze biorą udział zarówno w popełnianiu przestępstw źródłowych, jak i są zaangażowane w działalność związaną z praniem pieniędzy. Instytucjami najbardziej podatnymi na pranie pieniędzy są banki, spółki ubezpieczeniowe oraz domy maklerskie. Najczęściej stosowanymi metodami prania pieniędzy w Polsce są: transfer gotówki za granicę poprzez rachunki bankowe; wykorzystywanie pożyczek, dotacji i rachunków fikcyjnych; wykorzystywanie podmiotów zwolnionych z podatku oraz podział transakcji. Władze polskie poinformowały także, iż dochody uzyskiwane z działalności kryminalnej (najczęściej pochodzące z przemytu, handlu narkotykami, bronią, oszustw finansowo-podatkowych, prostytucji, kradzieży), zorganizowane grupy przestępcze wprowadzają do legalnego obrotu finansowego, poprzez ich lokowanie w bankach lub innych instytucjach finansowych. W Polsce nastąpiły znaczące zmiany, w zakresie polityki przeciwdziałania praniu pieniędzy, od czasu pierwszej oceny w 1999 roku, kiedy to cały system uznano za "niezadowalający i źle funkcjonujący". Mając to na względzie, zmiany dokonane zwłaszcza w ciągu ostatnich 3 lat, mogą być postrzegane jako odzwierciedlenie nowego i pozytywnego nastawienia polskiego rządu do polityki przeciwdziałania temu procederowi.

BRUNON HOŁYST autor książki pt: " KRYMINOLOGIA" Opisuje przestępczość zorganizowaną w Polsce [ strony 175-180] , iż wskutek upadku systemu totalitarnego w Polsce i w innych państwach b. bloku wschodniego wpłynął na dynamikę i strukturę przestępczości. zmiany polityczne i gospodarcze są coraz częściej wykorzystywane przez przestępców. słabość aparatu państwowego , luki w prawie , społeczne niepokoje przyczyniają się m.in. do wzrostu przestępczości.
Przestępczość gospodarcza w Polsce działa w dziedzinach takich jak:
1. zagarnięcia i kradzieże mienia społecznego .
2. przestępstwa podatkowe.
3. przestępstwa celne i transgeniczne
4. korupcja urzędów administracji gospodarczej i terenowej oraz urzędów kontroli.
5.nadużycia towarzyszące przekształceniom własnościowym.

BRUNON HOŁYST wskazuje w swej książce[ strony 182-199] okoliczności które wpynęły na powstanie nowych zjawisk kryminalnych. Są to: - zabójstwa na tle porachunków przestępczych - akty terrorystyczne - afery gospodarcze - przestępczość związana z narkotykami - fałszerstwa pieniędzy - kradzieże samochodów - kradzieże dzieł sztuki - napady rabunkowe.

5. ZWALCZANIE KORUPCJI PRZEZ POLICJĘ

W ostatnim okresie - a w szczególności w roku ubiegłym - do polskiego systemu prawnego wprowadzono wiele przepisów antykorupcyjnych. Wśród nich istnieją zarówno przepisy bezpośrednio, jak i pośrednio związane ze zwalczaniem omawianej patologii. Zmianom legislacyjnym towarzyszyły także określone zmiany organizacyjne w strukturach organów scigania. Zmiany w kodeksie karnym Zmiany prawa karnego materialnego umożliwiły znacząca korektę mechanizmów pozbawiania sprawców przestępstw - w tym również przestępstw korupcyjnych - osiagnietych korzysci majątkowych oraz istotnie zwiększyły pole kryminalizacji zachowań korupcyjnych. Według nowego stanu prawnego sad obligatoryjnie orzeka przepadek korzysci majątkowej osiagnietej przez sprawce chociażby posrednio z popełnienia przestępstwa lub jej równowartosci, w sytuacji gdy nie podlegają one przepadkowi przedmiotów na zasadach ogólnych (art. 45 par. 1 k.k.). Do nowelizowanych przepisów wprowadzono również dwa domniemania, których istota jest odwrócenie kierunku obowiązku dowodzenia legalnosci pochodzenia posiadanego mienia oraz uniemożliwienie legalizowania mienia pochodzącego z działalności przestępczej przez przenoszenie na osoby trzecie. Na podstawie art. 45 par. 2 k.k. w razie skazania za przestępstwo, z którego popełnienia sprawca osiągnął nawet pośrednio korzyść majątkowa znacznej wartości, przyjmuje się, ze mienie, które sprawca objął we władanie lub do którego nabył jakikolwiek tytuł w chwili czynu lub po jego dokonaniu, stanowi korzyść majątkowa uzyskana co najmniej pośrednio z przestępstwa. Według art. 45 par. 3 k.k., jeżeli okoliczności sprawy wskazują na duże prawdopodobieństwo, ze wspomniany sprawca przeniósł na osobę fizyczna, prawna lub jednostkę organizacyjna, niemajaca osobowości prawnej, faktycznie lub pod jakimkolwiek tytułem prawnym mienie stanowiące korzyść uzyskana z popełnienia przestępstwa, uważa się, ze rzeczy będące w samoistnym posiadaniu tej osoby lub jednostki oraz przysługujące jej prawa majątkowe należą do sprawcy. Przytoczone domniemania, co zrozumiale, mogą być wzruszone przez przedstawienie stosownych dowodów przeciwnych. W art. 296a k.k. spenalizowano sprzedajność oraz przekupstwo osób pełniących kierownicze funkcje w jednostkach organizacyjnych prowadzących działalność gospodarcza lub mających istotny wpływ na podejmowanie decyzji związanych z działalnością takich jednostek. W art. 296b k.k. natomiast spenalizowano łapówkarstwo bierne i czynne w dziedzinie profesjonalnych zawodów sportowych. Tym samym w ramach konstrukcji przestępstw korupcyjnych znalazły się określone działania korupcyjne, które dotychczas w ogóle nie były penalizowane. Dzięki wprowadzeniu przepisu art. 250a k.k. przywrócono w polskim prawie karnym penalizacje przekupstwa wyborczego i sprzedajności wyborczej. Oprócz tego wprowadzono wiele zmian do przepisów karnych kryminalizujacych klasyczne zachowania korupcyjne. Typizowano łapownictwo bierne i czynne w związku z pełnieniem funkcji publicznej w państwie obcym lub organizacji międzynarodowej. Znamiona strony przedmiotowej płatnej protekcji zostały poszerzone o handel wpływami w organizacji międzynarodowej oraz krajowej lub zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi. Ponadto rozciągnięto odpowiedzialność karna za platna protekcje w zamian za korzyść osobista lub jej obietnice oraz w związku z powoływaniem sie na wpływy innych osób (art. 230 k.k.). W art. 230a k.k. spenalizowano czynna formę platnej protekcji. Ponadto zamieszczono przepisy umożliwiające rozbicie solidarności biorcy i dawcy korzyści majatkowej lub osobistej. Na podstawie wprowadzonych norm abolicyjnych nie podlegają karze sprawcy przekupstwa, czynnego handlu wpływami, sprzedajności w obrocie gospodarczym oraz sprzedajnosci wyborczej, którzy zawiadomią o przestępstwie organ ścigania i ujawnia wszystkie istotne okolicznosci czynu, zanim ten organ o nich sie dowie (instytucja czynnego zalu). Ostatecznie określono w art. 115 par. 19 k.k., kto jest osoba pełniąca funkcje publiczna. Brak tego rozwiązania wywoływał dotychczas wiele sporów związanych z wykładnia przepisów dotyczących podmiotu przestępstwa łapownictwa biernego. Zmiany w zakresie procedury karnej Znowelizowane przepisy kodeksu postępowania karnego pozwalają na rozszerzenie zakresu stosowania środka dowodowego w postaci kontroli i utrwalania treści rozmów o przestępstwa przekupstwa i płatnej protekcji. Zgodnie z art. 237 k.p.k. po wszczęciu postępowania w sprawie przekupstwa lub płatnej protekcji sad na wniosek prokuratora może zarządzić kontrole i utrwalanie treści rozmów telefonicznych w celu wykrycia i uzyskania dowodów dla toczącego się postępowania lub zapobieżenia popełnieniu nowego przestępstwa. W wypadkach niecierpiacych zwłoki kontrole i utrwalanie rozmów telefonicznych może zarządzić prokurator, który obowiązany jest zwrócić się w terminie 3 dni do sadu z wnioskiem o zatwierdzenie postanowienia. Sad wydaje postanowienie w przedmiocie wniosku w terminie 5 dni na posiedzeniu bez udziału stron. Wprowadzono również zmiany w ustawie o świadku koronnym, które umożliwiają stosowanie tej instytucji do zwalczania przestępstw korupcyjnych. Tworzenie wyspecjalizowanych ogniw antykorupcyjnych Zwalczanie korupcji w zakresie ścigania karnego sprawców poszczególnych przestępstw korupcyjnych to jeden z najtrudniejszych procesów taktyczno-kryminalistycznych. Przeświadczenie o dwukierunkowości karania dającego i biorącego łapówkę powoduje, ze na pierwszych etapach omawianego procesu niezmiernie rzadko występują klasyczne środki dowodowe. Ciężar wykrywaczy przesunięty jest w tym przypadku na działania własne organów ścigania, a w szczególności na czynności operacyjno-rozpoznawcze. Dostrzegając omawiana zależność, zadecydowano o wyodrębnieniu w strukturach Policji wyspecjalizowanych ogniw lub komórek do zwalczania przestępstw korupcyjnych. Należy podkreślić, ze w odniesieniu do jednostek Policji tworzenie ogniw lub komórek do zwalczania korupcji na zewnątrz organizacji początkowo nie miało charakteru rozwiązania generalnego, lecz uzależnione bylo od rzeczywistych potrzeb operacyjnych. W zwiazku z tym omawiane struktury posiadały rangę wydziałów (np. Wydział dw. z Korupcja Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach), sekcji (np. Sekcja dw. z Korupcja Wydzialu ds. Przestępczości Gospodarczej Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku) czy zespolów (np. Zespól dw. z Korupcja Wydziału ds. Przestępczości Gospodarczej Komendy Stolecznej Policji). Zgodnie z poleceniem komendanta głównego Policji od czerwca br. komórki do walki z korupcja tworzone sa w każdej KWP. Doniosłym rozwiązaniem organizacyjnym jest takze wyodrębnienie pionu do walki ze zorganizowana przestępczością ekonomiczna i korupcja w ramach Centralnego Biura Sledczego KGP. W zakresie działania tego pionu znajduje się ogól zagadnień dotyczących związków przestępczości zorganizowanej z korupcja. Odrębnym problemem jest zwalczanie korupcji w szeregach funkcjonariuszy Policji. Wykrywanie i ujawnianie zachowań korupcyjnych wśród policjantów należy do specjalnych struktur organizacyjnych Biura Spraw Wewnętrznych KGP i nie jest przedmiotem tego artykułu. Podobne zmiany organizacyjne zaszły w organach kontrwywiadowczych RP. W Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wyodrębniono wydział specjalizujący się w zwalczaniu przestępczości korupcyjnej oraz zespoły dochodzeniowo-sledcze do prowadzenia postępowań karnych o przestępstwa łapownictwa. Uprawnienia operacyjne Policji W celu usprawnienia walki z korupcja Policja została ustawowo uprawniona do stosowania najbardziej złożonych metod i środków operacyjno-rozpoznawczych.
W przypadku określania uprawnień operacyjnych Policji ustawodawca zaliczył sprzedajność i przekupstwo do waskiego katalogu przestępstw, do których zwalczania wykorzystane mogą byc:
- kontrola operacyjna korespondencji;
- operacja specjalna zakupu kontrolowanego;
- operacja specjalna kontrolowanego wręczenia lub przyjęcia korzyści majątkowej;
- operacja specjalna przesyłki niejawnie nadzorowanej.
Ponadto prawnie dozwolone jest korzystanie z informacji stanowiących tajemnice bankowa lub ubezpieczeniowa. Identyczne uprawnienia posiadają organy kontrwywiadu w zakresie rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania korupcji wśród osób pełniących kluczowe funkcje publiczne. Wzmocnione zostały także kompetencje organów kontroli skarbowej. Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami cele kontroli skarbowej rozszerzono o zapobieganie i ujawnianie przestępstw korupcyjnych (sprzedajności, przekupstwa oraz płatnej protekcji) wśród osób zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych Ministerstwa Finansów. Wywiad skarbowy w celu wykrywania przestępstw korupcyjnych uprawniony został do prowadzenia złożonych czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym obejmujących stosowanie środków technicznych umożliwiających w sposób niejawny uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów. Należy jednak mięć świadomość, ze zasadnicza rola w zwalczaniu korupcji nie należy, paradoksalnie, do Policji. Wynika to z faktu, ze zwalczanie korupcji to fenomen, w którego przypadku większe znaczenie maja działania legislacyjno-spoleczno-ekonomiczne panstwa niz najbardziej zintensyfikowane działania wykrywacze organów ścigania.

6.WALKA Z PRZESTĘPCZOŚCIĄ ZORGANIZOWANĄ NA TLE WSPÓŁPRACY MIĘDZYNARODOWEJ POLICJII RÓŻNYCH KRAJÓW

Jednym z najważniejszych aktów prawa międzynarodowego w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej jest Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej. konwencja Narodów To polska inicjatywa zgłoszona w trakcie V Sesji Komisji ds. Zapobiegania Przestępczości i Wymiaru Sprawiedliwości w Wiedniu w dniach 21 – 31 maja 1996 r. Projekt ten stal sie przedmiotem prac Komitetu ad hoc powołanego na podstawie rezolucji Zgromadzenia Ogólnego 53/11 z 9 grudnia 1998r. Konwencja została przyjęta w dniu 15 listopada 2000 roku na 55 Sesji Zgromadzenia Ogólnego NZ. W imieniu Rzeczypospolitej Konwencje podpisana została w Palermo 12 grudnia 2000 r., zgoda zas na ratyfikowanie Konwencji została wyrażona w ustawie z dnia 19 lipca 2001 r. o ratyfikacji Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (Dz. U. Nr 90, poz. 994). Konwencja reguluje w sposób kompleksowy problematykę prewencji, ścigania i karania przestępczości zorganizowanej. Zobowiązuje ona państwa strony do penalizacji udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, prania pieniędzy, korupcji funkcjonariuszy publicznych, przestępstw przeciwko wymiarowi sprawiedliwości. Nakładą także na Państwa Strony obowiązek ustanowienia odpowiedzialności osób prawnych za udział w przestępstwach, do których penalizacji zobowiązuje Konwencja. Może to byc odpowiedzialność karna, cywilna lub administracyjna. Postanowienia Konwencji określają także środki do zwalczania prania pieniędzy, środki przeciwko przestępstwu przekupstwa oraz nakłada obowiązek zapewnienia konfiskaty dochodów uzyskanych z przestępstw objętych zakresem Konwencji. Konwencja zawiera ponadto szereg rozwiązań dotyczących współpracy międzynarodowej. Określa tradycyjne jej formy, takie jak: ekstradycja i wzajemna pomoc prawna, ale przewiduje ona również formy nowoczesne na przykład tworzenie wspólnych grup dochodzeniowo-sledczych, wykorzystanie specjalnych technik dochodzeniowo-sledczych, przesłuchiwanie z wykorzystaniem technologii komunikacyjnych. Istotnym elementem jest także wskazanie konieczności zapewnienia środków ochrony dla świadków oraz ochrony i pomocy dla ofiar. Konwencje uzupełniają trzy protokóły dodatkowe: Protokół o zapobieganiu, zwalczaniu i karaniu handlu ludźmi, zwłaszcza kobietami i dziećmi, Protokół przeciwko przemytowi mig rantów droga lądowa, morska i powietrzna, Protokół przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i handlowi bronią palna, jej częściami i komponentami oraz amunicja. Konwencje Narodów Zjednoczonych regulują także kwestie zwalczania poszczególnych kategorii najgroźniejszych przestępstw, które popełniane są często przez zorganizowane grupy przestępcze, także o charakterze międzynarodowym. SA to: handel ludźmi, handel narkotykami, bronią i materiałami wybuchowymi oraz pranie brudnych pieniędzy. W zakresie zwalczania nielegalnego obrotu narkotykami wskazać należy: Jednolita Konwencje o środkach odurzających z 1961 r. wraz z protokołem uzupełniającym, Jednolita Konwencje o środkach odurzających z 1972 r., Konwencje o substancjach psychotropowych z 1971 r. oraz Konwencje o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 r., zas w zakresie handlu ludźmi: Konwencje w sprawie zwalczania handlu ludzmi i eksploatacji prostytucji z 21 marca 1950 r.

7. BIBLIOGRAFIA AUTORÓW KSIĄŻEK , KTÓRZY POŚWIĘCILI SIĘ TEMATYCE PRZESTĘPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ ORAZ JEJ ZWALCZANIU

Swiadek koronny, terroryzm w ujeciu praktycznym Redakcja Emil W. Plywaczewski Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE,
Kraków 2004 Zbigniew Rau PRZESTEPCZOSC ZORGANIZOWANA W POLSCE I JEJ ZWALCZANIE Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE,
Kraków 2002 Wojciech Filipkowski ZWALCZANIE PRZESTEPCZOSCI ZORGANIZOWANEJ W ASPEKCIE FINANSOWYM Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE,
Kraków 2004 Ewa Gabara STANOWISKO POLSKI W ZWALCZANIU MIEDZYNARODOWEJ PRZESTEPCZOSCI ZORGANIZOWANEJ Wydawnictwo Adam Marszalek,
Torun 2004 BESONDERE ERMITTLUNGSMAßNAHMEN GEGEN DER ORGANISIERTEN KRIMINALITÄT Ein rechtsvergleichendes Gutachten im Auftrag des Bundesministeriums der Justiz und des Bayerischen Staatsministeriums der Justiz Hrsg.
Walter Gropp Freiburg im Breisgau 1993 - Pranie pieniedzy, przestepczosc gospodarcza Jerzy Wojciech Wójcik PRZECIWDZIALANIE PRANIU PIENIEDZY Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE,
Kraków 2004 Jerzy Wojciech Wójcik KRYMINOLOGICZNA OCENA TRANSAKCJI W PROCESIE PRANIA PIENIEDZY Wydawnictwo TWIGGER S. A. Marek Pregel SRODKI W ZWALCZANIU PRZESTEPCZOSCI PRANIA PIENIEDZY W UJECIU PRAWNOPORÓWNAWCZYM Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa,
2003 Konrad Buczkowski, Michal Wojtaszek PRANIE PIENIEDZY Oficyna Naukowa, 2001 Wieslaw Jasinski PRZECIW SZAREJ STREFIE NOWE ZASADY ZAPOBIEGANIA PRANIU PIENIEDZY Wydawnictwo POLTEX Sp. z o. o. Grazyna Grabarczyk PRZESTEPCZOSC GOSPODARCZA NA TLE PRZEMIAN USTROJOWYCH W POLSCE Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa,
Torun 2003 Swiadek koronny, swiadek incognito Ewa Kowalewska - Borys SWIADEK KORONNY W UJECIU DOGMATYCZNYM Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE,
Kraków 2004 Pawel Wilinski SWIADEK INCOGNITO W POLSKIM PROCESIE KARNYM Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE,
Kraków 2003 Przestepczosc narkotykowa Katarzyna Laskowska NIELEGALNY HANDEL NARKOTYKAMI W POLSCE Wydawnictwo TEMIDA 2, Bialystok 1999 Problemy prawa karnego i kryminologii U PROGU NOWYCH KODYFIKACJI KARNYCH.
KSIEGA PAMIATKOWA OFIAROWANA PROFESOROWI LEONOWI TYSZKIEWICZOWI redakcja Oktawia Górniok Wydawnictwo Uniwersytetu Slaskiego, Katowice 1999 PRAWO KARNE I PROCES KARNY WOBEC NOWYCH FORM I TECHNIK PRZESTEPCZOSCI redakcja Hans J. Hirsch,
Piotr Hofmanski, Emil W. Plywaczewski, Claus Roxin Wydawnictwo TEMIDA 2,
Bialystok 1997 AKTUALNE PROBLEMY PRAWA KARNEGO I KRYMINOLOGII CURRENT PROBLEMS OF THE PENAL LAW AND CRIMINOLOGY AKTUELLE PROBLEME DES STRAFRECHTS UND DER KRIMINOLOGIE redakcja Emil W. Plywaczewski Wydawnictwo TEMIDA 2,
Bialystok 1998 Hanna Maron INTEGRACJA EUROPEJSKA A PRAWO KARNE Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa,
Torun 2003 Kryminalistyka Brunon Holyst KRYMINALISTYKA Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004 Tadeusz Hanausek KRYMINALISTYKA.
ZARYS WYKLADU Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE,
Kraków 2002 Stanislaw Pikulski PODSTAWOWE ZAGADNIENIA TAKTYKI KRYMINALISTYCZNEJ Wydawnictwo TEMIDA 2,
Bialystok 1997 Policja Janina Czapska,
Józef Wójcikiewicz POLICJA W SPOLECZENSTWIE OBYWATELSKIM

sporządził: Przemysław Żurat